تولد 60 سالگی اولین کامپیوتر

شصت سال پیش در یک آزمایشگاه در شهر منچستر اولین "کامپیوتر مدرن" ساخته شد. این کامپیوتر که " ماشین آزمایشگاهی در مقیاس کوچک " (Small Scale Experimental Machine) یا "بیبی" (Baby) نام داشت اولین ماشینی بود که دارای حافظه برای ذخیره کردن یک برنامه بود.

این کامپیوتر که در ابعادی به اندازه یک اتاق ساخته شده بود این امکان را داشت تا بدون دستکاری در سخت افزار آن دستورات مختلفی را اجرا کند. این دستگاه راه را برای ساختن اولین کامپیوتر شخصی مدرن باز کرد.

این رایانه در  21 ژوئن 1948 در لابراتوارهای دانشگاه منچستر انگلیس پا به عرصه وجود گذاشت. دانشگاه منچستر و انجمن کامپیوتر بریتانیا از آقای توتیل و سه عضو دیگر گروه سازنده این کامپیوتر که اکنون در قید حیات هستند جمعه گذشته طی مراسمی تقدیر کرد.

حافظه برای ماشین

"بیبی" جانشینی برای ماشین‌هایی نظیر ENIAC ساخته آمریکایی‌ها و "کلوسوس" Colossus ساخته دانشمندان بریتانیایی بود.

ENIAC برای این ساخته شده بود تا مسیر موشک‌های آمریکایی را محاسبه کند و وظیفه "کلوسوس" این بود که پیام‌های مرکز فرماندهی ارتش آلمان را، در طول جنگ جهانی دوم برای بریتانیایی‌ها رمز گشایی کند.

هر دوی این کامپیوترها امکان برنامه‌ریزی برای کارهای دیگر را هم داشتند اما این کار نیازمند ایجاد تغییرات سخت افزاری در شبکه سیم‌کشی این کامپیوترها بود. طراحی و ساخت "بیبی" با هدف رفع این محدودیت انجام شد.

"کریس برتون" از "انجمن حفاظت از کامپیوتر" می گوید "بیبی" بر اساس برداشتی که ما امروز از کامپیوتر داریم، اولین کامپیوتر دنیا بود. این دستگاه یک سخت افزار بود که می‌توانست برنامه‌های مختلفی را که به آن داده می‌شود، اجرا کند.

نکته کلیدی که این امکان را به این کامپیوتر می‌داد، حافظه ای بود که از "لامپ پرتوهای کاتدی" یا CRT ساخته شده بود و می‌توانست یک برنامه را در خود ذخیره کند.

این حافظه به گفته آقای برتون مانند نسخه‌ای آنالوگ از حافظه "دی رم" (DRAM) یا حافظه دیجیتالی بود که در کامپیوترهای امروزی استفاده می‌شود.

در این حافظه آنالوگ از بار الکتریکی برای شناسایی اطلاعات باینری استفاده می‌شد. بار مثبت به معنی عدد یک بود و بار منفی به معنی عدد صفر.

بارهای الکتریکی مختلف به وسیله یک شبکه فلزی که به صفحه لامپ وصل بود خوانده می‌شدند و لامپ دیگری که به طور موازی به حافظه وصل بود، این اطلاعات را به صورت تصویری نمایش می‌داد.

با این ترتیب عدد یک به صورت یک خط و عدد صفر به صورت نقطه نمایش داده می‌شدند. از این طریق کسانی که با این کامپیوتر کار می کردند می‌توانستند تصویری از آنچه که در حافظه ذخیره شده بود را ببینند.

این حافظه به برنامه نویسان 1024 بیت یا 128 بایت فضا برای برنامه نویسی می‌داد. در این فضا هم برنامه و هم اطلاعات مورد نیاز برنامه باید ذخیره می گردید. این مقدار در مقایسه با حافظه‌هایی که در کامپیوترهای امروزی به کار می‌روند بسیار ناچیز است. امروزه یک حافظه دیجیتال که یک گیگابایت حجم دارد، هشت میلیارد بیت فضا در اختیار برنامه نویسان قرار می‌دهد.

دوران پر شور و شوق

با این حال حجم کم حافظه در اولین کامپیوتر مدرن جهان نتوانست مانعی برای دانشمندان دانشگاه منچستر باشد و آنها توانستند با در اختیار داشتن همین میزان حافظه، برنامه‌های بسیار پیچیده‌ای بنویسند. آقای برتون می‌گوید حتی با چنین محدودیتی هنوز می‌شود برنامه های جالب و پیچیده نوشت.

به گفته آقای برتون اگرچه این برنامه ها کارایی چندانی نداشتند، اما آن زمان کسی به کارایی این برنامه‌ها توجه نمی کرد بلکه این عملی بودن و اجرا شدن برنامه‌ها بود که مهم بود.

اولین برنامه برای این کامپیوتر توسط "تام کیلبرن" نوشته شد. هدف این برنامه این بود که بزرگترین "مقسوم علیه" یک عدد اول را پیدا کند.

این برنامه به منظور آزمایش نوشته شده بود. آقای توتیل به یاد می‌آورد اجرای برنامه آنقدر طولانی شد که گروه این فرصت را داشت تا تمام مدارها را در حال کار ببیند و مدارهایی را که درست کار نمی‌کردند پیدا کند.

انتخاب عدد اول به دلیل محدودیت‌های نمایشی کامپیوتر بود. بزرگترین "مقسوم علیه" یک عدد اول به جز خود آن عدد، عدد یک است. به این ترتیب اگر برنامه بدرستی اجرا می‌شد باید به عدد یک می‌رسید. پس اگر کامپیوتر پس از انجام محاسبات، یک خط نمایش می داد که نماینده عدد یک بود، برنامه درست اجرا شده بود و کامپیوتر درست کار می‌کرد.

گروه در نهایت مهارت بیشتری پیدا کرد و به حجم حافظه کامپیوتر اضافه کرد. بعد از "بیبی" کامپیوتری به نام " منچستر مارک یک" Manchester Mark I و بعد از آن اولین کامپیوتر چند منظوره تجاری به نام " فرانتی مارک یک" Ferranti Mark I ساخته شد.

آقای برتون این دوران را هیجان انگیز، خارق العاده و پر شور می‌داند. نمونه‌ای واقعی از اولین کامپیوتر مدرن جهان (که نام اصلی آن SSEM است) در موزه علوم و صنایع در منچستر به نمایش گذاشته شده است.

 

استفاده بهتر از USB فلش درایو

هنوز خاطره ناخوشایند فلاپی دیسک‌ها از خاطرمان محو نشده است، وسایل آزاردهنده‌ای با ظرفیت و سرعت کم به همراه سر و صدای قابل توجه که تازه قابل اعتماد هم نبودند.

با فراگیر شدن USB فلش درایوها و پایین آمدن قیمت آنها همراه با افزایش روزافزون ظرفیتشان، ما قدم به دوران جدید گذاشته‌ایم! هم‌اکنون در جیب و کیف بسیاری از مردم می‌توانید فلش درایوها با ظرفیت‌ها و برندها و اشکال مختلف پیدا کنید.

فارغ از زمینه کاری و نوع استفاده‌ای که از USB فلش درایو خود می‌کنید، توصیه می‌کنیم از این نرم‌افزارها برای استفاده بهتر از فلش درایو خود استفاده کنید:

 

جلوگیری از ویروسی شدن فلش درایو

 فرض کنید فلش خود را به سیستمی متصل کرده‌اید که احتمال آلودگی آن بالاست و شما نگران ویروسی شدن فلش خود هستید. می توانید ThumbScrew را دانلود کنید و بعد با راست کلیک روی آیکون آن، فلش خود را فقط قابل خوانش Read Only کنید.

فلش درایو خود را راحت خارج کنید!

حتما می‌دانید که برای خارج کردن ایمن یک فلش درایو، بدون از دست دادن احتمالی دیتا، باید حتما روی Safely Remove Hardware کلیک کنید. ولی این کار هم آزاردهنده است، هم ممکن است فراموش شود. این را هم در نظر بگیرید که این کار برای کسی که چند ابزار USB را به کامپیوترش متصل کرده است، می تواند گیج‌کننده هم باشد!

چاره کار استفاده از این نرم‌افزار کوچک اما سودمند است، هر بار که می‌خواهید یک وسیله USB را خارج کنید، می‌توایند روی آیکون آن دابل کلیک کنید، لیستی از ابزارهای متصل به USB به شما نشان داده خواهد شد و شما می توانید وسیله‌ مورد نظر را انتخاب کنید.

 

اجرای خودکار نرم‌افزارهای فلش درایو

کافی است USB Autorun را دانلود کنید و نرم‌افزارهایی را که دوست دارید به صورت خودکار اجرا شوند (Autorun) را مشخص کنید. مثلا می‌توانید فایرفاکس و یا نرم‌افزار بسیار ضروی Pidgin را اتوران کنید!

 

پشتیبان‌گیری خودکار از فایل‌های ضروری

شاید این ترفند برای برخی بسیار سودمند باشد. کسی را در نظر بگیرید که اطلاعات بسیار مهم و ضروری‌ای روی سیستمش دارد و چون نمی‌خواهد یک حادثه باعث از دست رفتن اطلاعات شود، همواره مجبور است با وسواس فایل‌ها و فولدرهایی را روی فلش درایو خود ذخیره کند، پیداست که چنین کاری خسته‌کننده است و ممکن است گاهی هم فراموش شود. با دانلود Synctoy application می‌توانید، این کار را بسیار آسان کنید.

رفع مشكلات مربوط به USBها

درایــوهـای Flash یـا هـارددرایــوهای خـارجـی (external) بسـیار جالب هستنـد. فقط كافی اسـت آنها را به سیـسـتم خـود متـصل كـرده و از آنـها اسـتـفاده كنیـد. البتـه گاهی اوقات مـمكن اسـت مـشكلاتی نیز برای آنها به وجود آیـد. در این مقاله به 3 مشكل متـداولی كه درایـوهای USB غالباً با آنها مواجه می‌شوند، می‌پردازیم.

 

چـگـونـه می‌تـوان یـك درایـو USB را از سـیستم جدا كرد. در حالی‌كه ویندوز اعلام می‌كند انجام این كار ایمن نیست؟

اگر ویندوز به جای آنكه اعلام كند، USB نمی‌تواند با ایمنی كامل از سیسـتم جدا شود، علت آن را بیان می‌كرد، بسیار بهتر بود. حال در چنین شرایطی چه كاری می‌توان انجام داد؟ ویندوز از طریق یك كادر محاوره‌ای به شـما اعلام می‌كند كه اندكی صبر كرده و سپس مجدداً اقدام به انجام این كار كنید. این كار غالباً خوب است. اما زمانی كه در حال انتظار هستید، نوار وظیفه و System Tray را بررسی كنید تا ببینید فایل‌های كدام برنامه‌ها در درایو USB مشغول كار هـستند. این برنامه‌ها را ببندید.

 راه حل دیگری نیز برای این كار وجود دارد.

در حقیقـت بـرنـامه‌هـایی را كه فایـل‌هایـشان در درایـو USB در حـال اجـرا هستنـد، ببندیـد (حتی اگر آن فایل‌ها را قبلاً بسته‌اید)

اگــر بــاز هـم ایـن كـار فـایـده‌ای نـداشــت، به Task Manager بروید. بدین منظور مراحل زیر را انجام دهید:

01 دكـمـه‌هـای Ctrl+Alt+Delete را بـه طـور هـمزمان فشار دهید. اگر ویـندوز شما ویستاست، پس از انجام این كار روی Start Task Manager كلیك كنید.

02 روی زبانه Processes كلیك كنید.

بــا اسـتــفــاده از Windows Task Manager می‌تـوانـیـد بـرنـامـه‌هـایی را بـیـابـیـد كـه درایـو USB شما را مشغول نگه ‌داشته‌اند.

03 لیسـت مربـوط به فرآینـدهای در حال اجـرا را بررسی كنید. تمامی مواردی را كه می‌توانند به درایو USB مربوط باشند، بیابید؛ فرضاً فرآیند مربوط به یكی از فایل‌های موجود در آن درایو.

04 اگر چنین فرآیندی را یافتید، آن را انتخاب كرده و روی دكمه End Process كلیك كنید. سپس عمل خود را تائید كنید.

05 سعی كنید مجدداً درایو را با ایمنی كامل از سیستم جدا كنید.

اگر ویندوز باز هم به شما اجازه نداد كه درایو را خارج سازید، باید اقدام دیگری انجام دهید:

در این حالت می‌توانید كامپیوتر خود را خاموش كرده و درایو را از سیستـم جدا سازید؛ سپس مجدداً سیستم را راه‌اندازی كنید. این كار عملی است اما بسیار وقت‌گیر و آزار دهنده است.

اگر هیچ كدام از ایـن روش‌ها كارساز نبودنـد، می‌توانیـد روش دیگری را امتحان كنید.

بدین منظور برنامه USB Safely Remove را از اینترنت دریافت و نصب كنید.

این برنامه در آدرس زیر قرار دارد و یا برای دانلود اینجا کلیک کنید.

www.pcworld.com/downloads/file/fid,66305-page,1-c,filemanagement/description.html

این بـرنامه یـك نـرم‌افزار اشتراكی اسـت كه آیـكن خـود را در System Tray شـما قرار خواهـد داد. هنـگامی كه درایـو USB شما نمی‌تواند به صـورت ایمن از سیـستم جدا شود، ایـن برنامه به شـما نشان می‌دهـد كه كدام فـرآیندها موجب بروز این مشكل شده‌اند و به شـما امكان بـستن آنها را خواهد داد.

 برای جداسازی آسان‌تر درایو USB از سیستم خود، از برنامه USB Safely Remove استفاده كنید.

برنامه USB Safely Remove دارای ویژگی‌های جالبی است. با اسـتفاده از این برنامه می‌توانید نام دستگاه USB خود را تـغییر داده، یك كلید میانبر برای مـتوقف ساختـن آن ایجاد كنیـد و یا ویژگی اجرای خودكار آن را تنظیم كنید.

اگر نمی‌خواهید كه برخی برنامه‌ها به صورت خـودكار بارگذاری شوند، می‌توانید گزینه Run on windows startup را غیرفعال كنید و فقط زمانی برنامه USB Safely Remove را راه‌اندازی كنید كه به آن نیاز دارید؛ یعنی زمانی كه ویندوز به شما اجازه دهد كه به صورت ایمن یك درایو را از سیستم جدا سازید.

 

آیا می‌توان با فرمت كردن درایو Flash به حالت NTFS، سرعت آن را افزایش داد؟

ممـكن اسـت شنیـده باشـیـد كه فـرمـت NTFS عـملكرد درایـو USB Flash را بهبود می‌بخشد.

در بـسـیاری بـررسی‌های انجام شـده، بـه ویـژه كپی كـردن فایل‌های كوچك در درایو USB، این موضوع ثابـت شـده است و در اغلب موارد فرمـت NTFS بر FAT پیـروز بـوده اسـت، اما اشكالی در این خصوص وجود دارد و آن عدم سازگاری است. سیستم‌های دارای ویندوز 2000، XP یا ویستا می‌توانند اطلاعات یك درایو NTFS را بخوانند و روی آن درایو، اطلاعاتی بنویسند؛ حتی بسته به پیكربندی سیستم، ممكن است بتوانید از این درایو در سیستم‌های دارای سیستم عامل مـكینتاش یا لینوكس استفاده كنید، اما آیا می‌توانید به پیكربندی كامپیوتر سـایر افـراد اطمینان داشتـه باشتید؟ وینـدوز 98 و Me را نیز نباید فـرامـوش كـنید.

اما هـر كامپیوتـری كه دارای یك پـورت USB اسـت می‌تـواند فرمت FAT و FAT32 را بخواند.

مشكل دیگر اینكه، علت سرعت بالاتر NTFS آن است كه اطلاعات را در حافظه Cache می‌نویسد؛ البته این موضوع اصولاً بـرای رسانه‌های قابل جابه‌جایی خطرناك نیست.

اما اگر درایو USB با قالب NTFS فرمت شده باشد، اگر پیش از نمایش پیغام Safe to Remove آن را از دستـگاه جدا سـازید، احتمال بروز مشكل بیشتر خواهد بود.

اگر عملكرد درایو بـرای شما بیش از سازگاری اهمیـت دارد، در ادامه شیوه تغییر فرمت درایو را شرح خواهیم داد:

1- در Windows Explorer روی درایـو Flash كلیـك راسـت كرده و گزینه Properties را انتخاب كنید.

2- روی زبانه Hardware كلیك كرده و از لیـست درایوها، درایو Flash خود را انتخاب كنید.

3- روی دكـمه Properties كلیك كنید.

4- در كادر مـحاوره‌ای ظـاهر شـده، روی زبـانه Policies كلیك كنید. گـزینه Optimize for performance را انـتخاب كرده و دوبـار روی OK كـلیـك كنـید.

5- مـجدداً روی درایـو Flash كـلیـك راسـت كـرده و گـزیـنه ...Format را انتخاب كنید.

6- در مـنـوی كـشـویـی File System، گـزیـنـه NTFS را انـتـخـاب كـرده و روی Start كـلیـك كـنیـد.

از منوی كشویی، گزینه NTFS را انتخاب كرده و روی Start كلیك كنید تا درایو شما فرمت شده و عملكرد بهتری داشته باشد.

 

اگر ویندوز قادر به تشخیص درایو USB نباشد، چه باید كرد؟

عدم تشخیص درایو USB توسـط وینـدوز مـمكن اسـت دلایل بسیاری داشته باشد. ابتدا بایـد اطمـینان حاصل كنیـد كه آیا این مشكل مربوط به آن درایو یا پورت خاص است یا خیر.

بدین منظور درایو خـود را به یك پورت USB در كامپیوتر دیگر متصل كنید. برخی از پورت‌ها (به ویـژه پـورت‌های موجود در جلوی كامپیوتر) نسبت به بقیه بـد قلق‌تر هستند. سپس آن درایو را در یك كامپیوتر دیگر امتحان كنید.

این آزمایشات به شما نشان می‌دهند كه آیا درایو شما دچار مشكل است یا پورت كامپیوترتان دچار اشكال شده است و یا مشكل دیگری وجود دارد.

این یك مشكل واقعی اسـت. در این حالـت بهتر اسـت درایور مربـوط به درایو USB خود را از حالت نـصب خارج ساخـته و مجدداً نصب كنید. نصب درایورهای USB بسـیار آسـان است،‌ زیرا آنها در خود درایوها وجود دارند، بدین منظور مراحل زیر را انجام دهید:

1- درایو USB را به سیستم متصل سازید.

2- اگر از ویندوز XP استفاده می‌كنید،‌ روی Start و Programs كلیك كرده و سپس روی My Computer كلیك راست كنید. حال گزینه Properties را انتخاب كنید. روی زبانه Hardware كلیك كرده و سپس دكمه Device Manager را انتخاب كنید. در ویندوز ویستا، روی Start كلیك كرده و عبارت Device Manager را تایپ كنید. سپس كلید Enter را فشار دهید.

3- سپس نام درایو خود را از فهرست Disk drives بیابید.

4- روی نام درایو خود كلیك راست كرده و گزینه Uninstall را انتخاب كنید. با كلیك روی OK عمل خود را تائید كنید.

5- حال درایـو USB را از سـیستـم خود جدا ساخـته و سـپس مجدداً آن را به سیـستم مـتصل كنید. در ایـن حالـت درایـورها به صورت خودكار مجدداً نصب خواهند شد.

ویندوز ویستا مـشكلاتی مـخصوص به خـود دارد كه مانـع از شـناساـیی درایـوها در بـرخی شـرایـط خـاص (به عـنوان مـثال، اگـر كامـپیوتـر در حالـت خـواب یـا Hibernate باشـد) می‌شـود.

مایكروسافت به تازگی یك بـرنامه ترمیمی با نام KB941600 عرضه كرده است كه این مشكل را برطرف می‌سازد.

می‌توانید اطلاعات بـیشتری را در خصوص این برنامه ترمیمی در سایت مایكروسافت مطالعه كنید. همچنین می‌توانید نسخه 32 بیتی آن را از سایت download شركت مایـكروسافت (واقـع در آدرس www.microsoft.com/downloads) دریافت كنید.

اگـر زمـانی كـه قصـد نـصب ایـن فایـل را داشـتـیـد، با پـیـغام does not apply to your system روبه‌رو شدید، بدین‌معناست كه قبلاً آن فایل را روی سیستم خود نصب كرده‌اید

سیستم شما چه مدت روشن بوده است؟

شاید بنا بر دلایلی مایل باشید از مدت زمان دقیقی كه سیستم شما روشن بوده است مطلع شوید. برای این منظور در ویندوز XP راه حل بسیار ساده‌ای وجود دارد كه در اینجا به شرح آن می‌پردازیم.

همچنین توسط این ترفند می‌توانید به اطلاعات زیر نیز دسترسی پیدا كنید :

• نام، نسخه، سازنده و نوع تنظیمات سیستم عامل

• تاریخ دقیق زمان نصب سیستم عامل

• مدت زمان روشن بودن سیستم

• مشخصات CPU

• اطلاعات مربوط به حافظه سیستم و …

بدین منظور كافی است :

1. از منوی Start گزینه ی Run را انتخاب كنید.

2. سپس دستور cmd را تایپ كنید تا محیط مربوط به داس نمایان شود.

3. دستور systeminfo را تایپ كنید و Enter را بزنید.

مدت زمان روشن بودن کامپیوتر در مقابل عبارت "System Up Time " نشان داده شده است.