مقایسه عملی 12 مدل حافظه DDR2 قسمت دوم

مقایسه عملی 12 مدل حافظه DDR2

 قسمت دوم

- مرور قسمت اول

 

مشخصات فنی سیستم تست‌

(CPU: Core2 Duo E6400 (Conroe 2048/2.13GHZ/FSB1066/2MB L2 Cache

(Motherboard: Gigabyte GA-P35 DQ6 (Bios Ver 1.1/Chipset: P35/ICH9R

(abit In9 32MAX wi-fi (Bios Ver 1.1/Chipset : nforce 680i SLI/NF590SLI        

(Graphic: Geforce 7950GT (GPU:550 MHZ/Memory:1.4GHZ (700 MHZ Effective

(Harddisk: Seagate Baracuda 250GB (7200 RPM /8MB Cache/SATA2/NCQ

(Power Supply: OCZ GameXStream 600W (PFC Active/4line 12v

(Monitor: Samsung 205BW (Resolution:1680*1050

CPU Cooling System: Gigabyte G-power GH-PDU 21 (Max:3200 RPM

 

مشخصات سیستم عامل و درایور‌ها

OS:Windows Media Center Build 2600.SP2

Graphic Card Driver Version: Forceware 162.22

(Motherboard Chipset Driver Version: Gigabyte (Version 8.3.1.1009

(Abit (Forceware V9.53

(DirectX Version: 9C(4.09.000.0904

 

نرم‌افزار‌های مورد آزمایش‌

 

- Sisoftware Sandra 2007  

Sisoftware Sandra یكی از معتبرترین نرم‌افزار‌ها برای تست حافظه و پردازنده است. این نرم‌افزار با بررسی دقیق قابلیت‌های سخت‌افزاری و ارایه امتیاز، امكان مقایسه همزمان آن را با دیگر محصولات به كاربر می‌دهد. در مجموع برای نزدیكی نتایج حاصل از آزمایشات به واقعیت در تست‌ها، از نسخه Lite نرم‌افزار برای تست پهنای باند حافظه و ویژگی چندرسانه‌ای استفاده كردیم.

 

- Everest Ultimate Edition 2006

با آن كه نرم‌افزار Sisoftware Sandra امكان بررسی زمان تأخیر حافظه را دارد، اما با این وجود برای كسب نتایج ‌دقیق‌تر تأخیر زمان حافظه را با برنامه معروف Everest نسخه Ultimate انجام دادیم.  

 

- Super Pi

برای تست دقیق‌تر پردازنده در وضعیت عادی و اوركلاكینگ و تعیین وضعیت پردازشی سیستم در حالت اوركلاك از نرم‌افزار معروف Super Pi نسخه 1/1 در حالت چهار میلیون محاسبه عدد صحیح استفاده كردیم كه در بسیاری از موارد این نرم‌افزار به خوبی وضعیت نامتعادل پردازنده را در هنگام اوركلاك مشخص كرد.

 

- Cinebench R10

برای تست وضعیت پردازشی سیستم در حالت اوركلاكینگ از نرم‌افزار معروف Cinebench R10 استفاده كردیم. این نرم‌افزار با پردازش یك تصویر دو‌بعدی پیشرفته به خوبی پردازنده و حافظه را تحت فشار قرار می‌دهد (در بسیاری از موارد، سیستم در این نرم‌افزار هنگ كرد).

 

- Ozone 3D

با آن كه ما تصمیم داشتیم كاری به نرم‌افزار‌های سه‌بعدی نداشته ‌باشیم، اما با این وجود از  یك نرم‌افزار تست سه‌بعدی (البته نه در حد 3D Mark 2006) به نام Ozone 3D استفاده كردیم. برای كسب نتایج دقیق‌تر، دقت تصویر مورد آزمایش را روی وضعیت 1050*1680 پیكسل تنظیم كردیم تا در صورت وجود عدم‌ثبات سیستم با مشكل اجرای تست روبه‌رو شود.

 

- CPU Z

با وجود نرم‌افزار CPU-Z نسخه 42/‌‌1 توانستیم به طور دقیق فركانس مسیر FSB، میزان فركانس پردازنده و زمان تأخیر حافظه را ثبت كنیم.

 

- Prime95

Prime95 یك نرم‌افزار مناسب برای تست ماندگاری سیستم است . این نرم‌افزار با تست دقیق پردازنده و حافظه خیال شما را از ماندگاری سیستم در زمان اوركلاكینگ راحت می‌كند.

 

نتایج تست‌

تازه به مهم‌ترین قسمت مقاله رسیدیم. جایی كه امتیاز‌ها همه چیز را مشخص می‌كنند نه حرف‌ها!

به دلیل استفاده از دو مادربورد در تست‌ حافظه‌ها، نتایج حاصل را به صورت مجزا برای هر مادربورد ارایه كردیم تا امكان مقایسه راحت‌تر نتایج به‌دست آمده وجود داشته باشد. به همین علت در ابتدا به سراغ نتایج به‌دست آمده از مادربورد GA-P35 DQ6 می‌رویم. سپس نتایج I9N 32MAX را ارایه خواهیم كرد (با یك تیر دو نشان زدیم: هم حافظه را مقایسه كردیم و هم چیپ‌ست‌های P35 و nforce 680i SLI  را وارد یك رقابت جدی كردیم)

قبل از این كه سراغ نتایج برویم باید به این موضوع اشاره كنیم كه تمام نتایج حاصل در این رقابت بعد از چند بار تست به‌دست آمده است و تمام حالت‌های ممكن برای دست‌یابی به حداكثر كارایی و فركانس روی حافظه‌ها آزمایش شده است. همچنین اشاره به این نكته حایز اهمیت است كه تمام تست‌ها در شرایط استاندارد و توسط نرم‌افزار‌های استاندارد جهانی انجام شده است.

 

تست با مادربورد GA-P35 DQ6 (در حالت استاندارد)

قبل از تست استاندارد حافظه، تا جایی كه امكان داشت پردازنده را اوركلاك كردیم تا با تحت فشار قرار دادن پردازنده و مادربورد مشكلات احتمالی را تشخیص دهیم. در این حالت توانستیم با مادربورد GA-P35 DQ6 به فركانس باور نكردنی 79/3 گیگاهرتز دست پیدا كنیم و تستی هم با برنامه Sisoft Sandra 2007 بگیریم كه در تصویر شماره 13 نتیجه این تست را مشاهده می‌كنید! در این حالت سیستم چندان پایدار نبود (باید واقعیت را گفت).

با این وجود افزایش 66/‌1 گیگاهرتزی فركانس پردازنده كار كمی نیست. البته سعی نكنید با كامپیوتر خود این كار را انجام دهید. چون  این كار را در شرایطی انجام دادیم كه قبل از آن، تمام ولتاژ‌ها به طور دقیق تست شده بود و پردازنده به وسیله یك خنك‌كننده حرفه‌ای، خنك می‌شد.

با این وجود در هنگام اوركلاك دور فن به حدی بالا رفته بود كه هر لحظه احساس می‌كردیم كه دستگاه منفجر می‌شود. در كل هدف ما از این كار فقط تست ماندگاری سیستم در شرایط سخت و ثبت یك فركانس ایده‌ال در شرایط اوركلاك بود.

برای تست دقیق حافظه‌ها در ابتدا فركانس پردازنده و حافظه را روی حالت پیش‌فرض تنظیم نمودیم (حالتی كه خود بایوس مادربورد تشخیص می‌دهد) و با تمام نرم‌افزار‌های موجود كه داشتیم نتایج حاصل را ثبت كردیم. در این حالت تفاوت بین حافظه‌ها بسیار اندك بود و بیشتر حافظه‌ها به امتیاز‌های یكسانی در تست‌ها دست یافتند. با توجه به نمودار‌ها در خواهید یافت كه حافظه‌های ارزان و گران‌قیمت در تست‌ها با تفاوت اندكی از یكدیگر قرار می‌گیرند.

اشاره به این نكته حایز اهمیت است كه در تست‌های انجام شده به علت عدم امكان تغییر زمان تأخیر در بایوس، تمام زمان‌های تأخیر حافظه‌ها به صورت خودكار روی وضعیت 15-5-5-5 تنظیم می‌شد و هیچ‌گونه تفاوتی میان زمان تأخیر حافظه‌ها وجود نداشت (ما تمام سعی خودمان را كردیم، اما گزینه‌ای برای تغییر زمان تأخیر پیدا نكردیم).

نتایج آزمایش در حالت استاندارد

نتایج آزمایش در حالت اوركلا‌كینگ‌

احتمالاً تعجب می‌كنید كه چرا ما هیچ یك از تست‌های استاندارد را در وضعیت اوركلاكینگ انجام ندادیم و فقط به اوركلاكینگ حافظه بسنده كردیم!

در ابتدا خودمان هم قصد داشتیم كه تمام تست‌ها را در وضعیت اوركلاك انجام دهیم.

اما به دلیل آن كه امكان مدیریت زمان تأخیر حافظه در نسخه 1/‌‌1 بایوس مادربورد P35-DQ6 وجود نداشت و خود مادربورد زمان تأخیر را بر اساس میزان فركانس حافظه تغییر می‌داد (به عنوان مثال در فركانس 400 مگاهرتز زمان تأخیر 15-5-5-5 بود. اما در فركانس500‌مگاهرتز این زمان تأخیر به 23-7-7-7 می‌رسید) باعث تغییر در نتایج حاصل از تست‌ها می‌شد.

پس به همین علت هدف اصلی خود را روی اوركلاكینگ حافظه معطوف كردیم كه خوشبختانه با وجود قابلیت‌های پیشرفته‌ این مادربورد توانستیم به نتایج مناسبی در اوركلاكینگ حافظه دست پیدا كنیم. بدون هیچ‌گونه طرفداری مادربورد P35-DQ6 در هنگام اوركلاكینگ حافظه كاملاً قدرتمند عمل كرد و به علت ویژگی خاص بایوس هیچ‌گاه نیازی به استفاده از كلید ریست بایوس پیدا نكردیم. چون در صورت تنظیم نادرست بایوس، مادربورد به صورت خودكار بعد از سه بار بوت شدن ناموفق تنظیمات را به حالت پیش‌فرض باز می‌گرداند.

 

تست  با مادربورد In9 32MAX Wi-Fi (در حالت استاندارد)

بایوس مادربورد In9 32MAX  از لحاظ امكان تنظیم زمان تأخیر حافظه و مدیریت دقیق قابلیت‌های سیستم كامل‌تر از رقیب اینتلی خود بود. این مسئله كمك به‌سزایی به ما در مقایسه تأثیر زمان تأخیر حافظه كرد (البته این ویژگی بیشتر به علت قابلیت‌های چیپ‌ست nforce 680i بود).

در وضعیت استاندارد تمام تنظیمات فركانس پردازنده و حافظه را در روی حالت پیش فرض تنظیم كردیم و فقط زمان تأخیر را به زمان ثبت شده روی حافظه تغییر دادیم. در این حالت تمام حافظه‌ها به جزء Gskill ،OCZ Platinum و Kingmax در فركانس و زمان تأخیر استاندارد خود فعالیت كردند.

حافظه Gskill با زمان تأخیر 12-4-4-4 روی حالت DDR2 533 بوت می‌شد. به همین علت برای آن كه بتوانیم حافظه را در حالت DDR2 800 بوت كنیم، زمان تأخیر حافظه را در بایوس روی 15-4-5-4‌ تنظیم كردیم. در مورد حافظه OCZ Platinum هم همین مشكل وجود داشت و سیستم در حالت 15-4-5-4 بوت نمی‌شود و ما مجبور شدیم زمان تأخیر حافظه سیستم را روی حالت 15-5-5-5 تنظیم كنیم.

مشكل ما با حافظه Kingmax در مورد زمان تأخیر نبود. بلكه این حافظه در حالت DDR 2 1066 بوت نشد و ما مجبور سیستم را با حافظه DDR2 800 در دو حالت استاندارد و اوركلاك بوت كنیم (البته در این میان نسخه بایوس هم بی‌علت نبود ).

 

تست  با مادربورد IN9 32MAX Wi-Fi (در حالت اوركلاكینگ)

به علت امكان مدیریت دقیق زمان تأخیر حافظه و قابلیت‌های مناسب دیگر، تست‌های اوركلاكینگ را با مادربورد  In9 32MAX  انجام دادیم. البته كار چندان آسانی نبود. چون با وجود پارامتر‌های مختلف ایجاد یك شرایط استاندارد چندان امكان پذیر نبود. با این وجود در ابتدا سعی كردیم شرایط یكسانی را برای تمام حافظه‌ها ایجاد كنیم. به همین علت در اولین قدم فركانس پردازنده را با افزایش FSB (از 266 مگاهرتز به 400 مگاهرتز) به 2/3 گیگاهرتز رساندیم و مقدار فركانس پردازنده را روی این مقدار ثابت كردیم.

در این حالت نسبت میان فركانس پردازنده و حافظه را در حالت Unlink (غیر‌وابسته) تنظیم كردیم تا امكان مدیریت بهتر حافظه را داشته باشیم. (در مادربورد‌های مبتنی بر چیپ‌ست اینتل نسبت میان فركانس پردازنده و حافظه به صورت رابطه یك به یك، چهار به پنج و سه به چهار تغییر می‌كند و امكان مدیریت مجزای نوع حافظه وجود ندارد). با این وجود باز هم یك پارامتر زمان تأخیر وجود داشت كه باعث غیر‌منطقی شدن نتایج تست می‌شد.

به همین علت سعی كردیم كه حافظه‌ها را در زمان تأخیر استاندارد خودشان آزمایش كنیم كه در هیچ یك از موارد سیستم بوت نشد. به همین دلیل زمان تأخیر را روی حالت پیش فرض 18-5-5-5 تنظیم كردیم تا فقط پارامتر فركانس كه در كل بسیار مؤثرتر از تأخیر زمان است، نقش تعیین كننده را بازی كند.

بیان این نكته حایز اهمیت است كه برای دست‌یابی به شرایط یكسان و بالاترین فركانس حافظه قابلیت EPP برای تمام حافظه‌ها در بایوس سیستم غیرفعال شده بود. چون در صورت فعال بودن این قابلیت امكان افزایش فركانس امكان‌پذیر نبود. (البته فعال بودن این قابلیت تأثیر خوبی بر افزایش كارایی حافظه داشت و پیشنهاد می‌كنیم اگر زیاد به دنبال اوركلاكینگ سیستم نیستید و مادربورد خود را از سری nforce 680i انتخاب كردید، سعی كنید حافظه‌ای با قابلیت EPP بخرید.

نتیجه‌گیری‌

به علت شرایط خاص بازار كامپیوتر و برای جلوگیری از بروز هرگونه تأثیرات منفی بر افكار عمومی تحلیل نتایج تست را بر عهده خود شما می‌گذاریم تا با بررسی فاكتور‌هایی مانند نوع كاربرد، قیمت و گارانتی بهترین انتخاب را انجام دهید.

مقایسه عملی 12 مدل حافظه DDR2 قسمت اول

مقایسه عملی 12 مدل حافظه DDR2

قسمت اول

اشاره :

ا‌ین یك رقابت واقعی است كه توسط دوهفته‌نامه عصر شبكه و بدون طرفداری از هیچ گونه مارك تجاری یا شركت خاصی انجام شده است. همان‌طور كه می‌دانید انتخاب یك حافظه مناسب تأثیر به‌سزایی بر كارایی، افزایش قابلیت اوركلاكینگ و ماندگاری سیستم در شرایط سخت كاری دارد. به همین علت، سراغ این قطعه حساس و در عین حال پرطرفدار رفتیم تا با بررسی دقیق دوازده مدل از حافظه‌های DDR2 800 (البته به جزء دو مدل) بازار ایران اطلاعات فنی مناسبی را در مورد قابلیت‌ها و مزایای این محصولات در اختیار شما قرار دهیم.

توضیح: در حالت كلی به اعمال تغییرات در مشخصه‌های یك قطعه كامپیوتر با هدف افزایش كارایی آن قطعه «اُوركلاكینگ» گفته می‌شود .

     

بررسی اجمالی حافظه‌ها

1- Corsair Dominator

حافظه‌های سری Dominator معروف‌ترین محصولات شركت Corsair است كه از سیستم خنك‌كنندگی DHX یا Dual-path Heat Xchange  بهره می‌برد.

حافظه CM2X1024-6400C4D كه به صورت دو ماژول یك گیگابایتی در اختیار ما قرار گرفت، از زمان تأخیر 12-4-4-4 و قابلیت EPP یا Enhanced Performance Profiles برای اوركلاكینگ راحت در مادربورد‌های مبتنی بر چیپ‌ست‌های پیشرفته Nvidia، پشتیبانی‌می‌كند.

این نوع حافظه مجهز به خنك‌كننده‌های آلومینیومی است و در محدوده ولتاژ 2 تا 4/2 ولت فعالیت ‌می‌كند. البته تا یادم نرفته بگویم كه این حافظه برای مادربورد‌های سری ROG یا Republic for Gamer شركت ASUS بهینه شده است.

 

 

2- GSkill F2-6400CL4D-1GBPK

اگر طرفدار اوركلاكینگ باشید و روزی چند ساعت از وقت خود را در تالار‌های گفتگوی سایت‌های معروف سخت‌افزاری بگذرانید، به طور حتم حافظه‌های شركت معروف Gskill را می‌شناسید.

این شركت حافظه‌های DDR2 خود را در ده رده مختلف عرضه می‌كند كه معروف‌ترین سری آن  مدل HK است.

البته ما در زمان رقابت تنها به مدل استاندارد F2-6400CL4D-1GBPK  دسترسی داشتیم. این حافظه مجهز به مدار چاپی شش‌لایه است و از زمان تأخیر 12-4-4-4 پشتیبانی‌ می‌كند. بنا به اطلاعات ارایه شده توسط سایت رسمی GSkill، این محصول در محدوده ولتاژ 8/1 تا 2 ولت فعالیت می‌كند و دارای یك خنك‌كننده آلومینیومی با رنگ آبی روشن است.

 

3- OCZ Flex XLC

زمانی كه برای اولین بار حافظه Flex XLC را به دست می‌گیرید، ته دلتان خالی می‌شود. چون شركت OCZ در این محصول از یك خنك‌كننده آلومینیومی سنگین با امكان ارتباط به خنك‌كننده‌های آبی استفاده كرده تا حسابی همه را در جای خودشان میخكوب كند. حافظه DDR2 800 این مدل در دو زمان تأخیر 3 و 4 عرضه می‌شود كه در این رقابت حافظه مورد آزمایش از زمان تأخیر  15-4-4-3 پشتیبانی می‌كند.

حافظه OCZ2FX800C32GK در ولتاژ 1/2 فعالیت می‌كند. اما به علت وجود قابلیت EVP یا Enhanced voltage Protection امكان افزایش ولتاژ تا 4/2 ولت بدون بروز مشكل به كاربر داده شده است. این حافظه همانند Corsair Dominator از قابلیت EPP پشتیبانی می‌كند. پس اگر مادربوردی با چیپ‌ست nForce680 داشته باشید، به راحتی می‌توانید از این قابلیت بهره‌مند شوید.

 

4- OCZ Reaper HPC

دومین عضو قدرتمند شركت OCZ كه در این رقابت حضور داشت، حافظه Reaper HPC است. این محصول توسط سیستم خنك‌كننده لوله‌ مسی، گرمای حاصل از فعالیت چیپ‌ست‌های حافظه را به خنك‌كننده آلومینیومی كه در سطح فوقانی حافظه قرار دارد، انتقال می‌دهد تا باعث كاهش هرچه بیشتر دمای حافظه و ماندگاری آن در شرایط سخت شود.

حافظه‌ای كه از این سری در تست ما شركت داشت دارای زمان تأخیر 12-4-4-4 بود و در ولتاژ 1/2 ولت فعالیت می‌كرد. این محصول مانند Flex XLC مجهز به قابلیت EPP است و از فناوری EVP تا محدوده 2/2 ولت پشتیبانی می‌كند.

 

5- OCZ Platinum

حافظه سری Platinum یكی دیگر از محصولات شركت OCZ بود كه در این رقابت نفس‌گیر شركت كرد. این نوع حافظه مجهز به خنك‌كننده‌های Platinum Mirrored XTC است. OCZ2P8001GK دارای زمان تأخیر 15-4-5-4 و در ولتاژ 1/2 ولت فعالیت می‌كند. این محصول مجهز به فناوری Enhanced Latency برای مدیریت هوشمندانه تأخیر حافظه است كه فقط در این مدل تعبیه شده است! البته در عوض دیگر خبری از قابلیت EPP در این حافظه نیست.

تا یادم نرفته بگویم این حافظه از قابلیت EVP  پشتیبانی می‌كند. پس می‌توانید ولتاژ آن را به راحتی تا 2/2 ولت افزایش دهید.

 

6- OCZ  Gold GX

گفتیم حسابی رقابت را داغ كنیم. به همین دلیل چهارمین محصول شركت OCZ را كه دو ماژول یك گیگابایتی حافظه Gold GX است را هم وارد رقابت كردیم.

حافظه Gold همانند Platinum از خنك‌كننده‌ لانه ‌زنبوری XTC بهره می‌برد. البته با این تفاوت كه خنك‌كننده این محصول به رنگ طلایی است. OCZ2G8002GK در ولتاژ 1/2 ولت فعالیت می‌كند و زمان تأخیر آن 12-5-5-5 است.

این محصول مجهز به قابلیت EVP است. اما مقدار دقیق ولتاژ قابل مدیریت توسط این قابلیت در سایت رسمی هم اعلام نشده است. با این وجود در تست‌هایی كه انجام دادیم GX Gold توانست بدون مشكل در ولتاژ 2/2 ولت فعالیت كند.

 

7- Mushkin Tuner XP2

شاید محبوبیت نام حافظه ماشكین در بازار به اندازه دیگر مارك‌های تجاری نباشد. اما  از نظر كیفیت محصولات این شركت در رده بالایی قرار دارند.

این حافظه مجهز به یك خنك‌كننده فلزی مشكی رنگ است و در محدوده ولتاژ 8/1 تا 1/2 ولت به خوبی فعالیت می‌كند. به گفته سایت رسمی این شركت، حافظه Tuner XP2 از EPIC یا Enhanced Performance IC اختصاصی بهره می‌برد كه این مسئله باعث افزایش كارایی آن در هنگام اوركلاكینگ می‌شود.

حافظه‌ انتخابی ما در این رقابت دارای زمان تأخیر 10-3-4-4 بود. با این وجود  در صورت فعال بودن قابلیت EPP  می‌توانست در فركانس 333 مگاهرتز، زمان تأخیر 10-3-3-3 و ولتاژ كاری 2/‌2‌ولت هم فعالیت كند.

 

8- Mushkin Tuner HP2

حافظه THP2 را می‌توان مدل تعدیل شده TXP2 دانست كه برای كاربران Mainstream ارایه شده است.

این حافظه دارای یك خنك‌كننده فلزی آبی رنگ است و در زمان تأخیر‌های متفاوتی به بازار عرضه می‌شود. حافظه مورد آزمایش ما از این سری در زمان تأخیر 12-4-4-4 و ولتاژ 1/‌2 ولت فعالیت می‌كرد.

جالب است بدانید كه این محصول برخلاف دیگر رقبای حرفه‌ای خود از قابلیتEPP  پشتیبانی نمی‌كند. اما با این وجود در آزمایش‌های انجام شده توانست به كارایی مناسبی در مقایسه با دیگر رقبا دست یابد.

 

9- Crucial Ballistix Tracer

یكی از حافظه‌های پر زرق و برق و در عین حال مناسب موجود در این رقابت، حافظه Ballistix Tracer شركت Crucial است. این حافظه مجهز به تعدادی دیود نوری قرمز و سبز است كه بر اساس نوع فعالیت حافظه روشن و خاموش می‌شوند!

این محصول دارای یك خنك‌كننده فلزی مشكی رنگ است كه نام حافظه به‌‌خوبی روی آن خودنمایی می‌كند. حافظه BL2KIT6464AL804 حاضر در این رقابت دارای زمان تأخیر 12-4-4-4 است و در ولتاژ 2/‌2 ولت فعالیت می‌كند.

بنا به اطلاعات ارایه شده توسط سایت رسمی شركت Crcuialاین حافظه دارای تأییدیه Crossfire است و  از قابلیت EPP هم پشتیبانی می‌كند.

 

10- Patriot PDC21G6400LLK

حافظه‌های Patriot به علت قیمت پایین و كارایی مناسب، یكی از پر‌طرفدارترین حافظه‌های بازار ایران است. این حافظه در دو سری Value Edition (با خنك‌كننده آبی‌رنگ و زمان تأخیر 18-5-5-5) و Extreme Performance  (با خنك‌كننده مشكی‌رنگ آلومینیومی و زمان تأخیر 12-4-4-4) به بازار ارایه می‌شود.

از آن جایی كه ما قصد نداشتیم در رقابت به كسی ظلم كنیم، از حافظه‌های سری EP این شركت كه جزء محصولات با زمان تأخیر پایین است، استفاده كردیم. این حافظه در ولتاژ 2/2 ولت كار می‌كند.

با این وجود سعی كنید كه ولتاژ حافظه را روی كمتر از این مقدار تنظیم كنید! PDC21G6400LLK به خوبی از قابلیت EPP پشتیبانی می‌كند كه این مسئله می‌تواند باعث بهبود چند‌درصدی كارایی آن در تست‌های مختلف شود.

 

11- Kingmax Mars

سری Mars شركت Kingmax اولین عضو بدون خنك‌كننده و DDR2 1066 حاضر در این رقابت است. از آن جایی كه ما در هنگام دریافت حافظه زیاد دقت نكردیم، به جای حافظه  DDR2 800 یك حافظه DDR2 1066 تحویل گرفتیم!

این حافظه دارای زمان تأخیر 18-5-5-5 است و در ولتاژ 8/‌1 تا   9/‌1 ولت فعالیت می‌كند. با وجود این ویژگی‌ها نباید توقع پشتیبانی از فناوری‌های EPP ،EVP ‌و ... را داشته باشید . بازهم محصول را در رقابت شركت دادیم تا یك تست تمام عیار داشته باشیم.

 

12- GoldenMars

 خود ما هم نامش را نشنیده بودیم. اما با این وجود به‌عنوان یك محصول ارزان قیمت در رقابت ما شركت كرد.

محصول GoldenMars یك حافظه DDR2 667 (تعجب كردید!) با زمان تأخیر 18-5-5-5 است.

این حافظه مانند Kingmax فاقد خنك‌كننده فلزی است و در ولتاژ 8/‌1 ولت فعالیت می‌كند. پس در عمل نباید توقع خاصی از این محصول ارزان قیمت در اوركلاكینگ داشته باشید! (ما كه این مسئله را قبول نداریم)

 

 

سیستم مورد آزمایش‌

برای تست‌ حافظه‌ها از یك سیستم مبتنی بر پردازنده Core 2 Duo E 6400 استفاده كردیم تا امكان اوركلاكینگ بهتر پردازنده و حافظه را داشته باشیم. پردازنده 13/2 گیگاهرتزی انتخابی ما بر اساس هسته Conroe2048 طراحی شده است كه تعداد ترانزیستور‌های موجود در آن 124 میلیون بیشتر از هسته Allendale است (تعداد ترانزیستور در هسته Allendale  در حدود 167 میلیون است).

این پردازنده مجهز به دو مگابایت حافظه نهان L2 است و به وسیله مسیر FSB با فركانس 1066 مگاهرتز (266 در حالت Quad Data Pumping) با پل شمالی سیستم در ارتباط است.

خوشبختانه به علت همكاری خیلی خوب نمایندگی‌های رسمی مادربورد‌های Gigabyte و abit توانستیم مدل‌های مناسب GA-P35 DQ6 و abit IN9 32 MAX را برای تست تهیه كنیم كه این عامل امكان بررسی هرچه دقیق‌تر حافظه‌های موجود در این رقابت را روی چیپ‌ست‌های intel و nvidia ممكن ساخت.

برای این كه در تست‌ها مشكل خاصی از لحاظ تأمین ولتاژ مورد نیاز پردازنده و سایر قطعات نداشته باشیم، از یك منبع تغذیه ششصد واتی سری GameXStream شركت OCZ استفاده كردیم. این منبع‌تغذیه دارای چهار شاخه دوازده ولت با حداكثر توان خروجی 72 آمپر بود كه به خوبی ولتاژ مورد نیاز ما را در طول تست‌ها تأمین كرد. از آن جایی كه هدف ما تست‌های گرافیكی سنگین نبود، در این رقابت از كارت‌گرافیكی Geforce 7950GT موجود خودمان كه در فركانس استاندارد برد مرجع كار می‌كرد، استفاده كردیم.

در قسمت دوم به بررسی نرم افزارهای مورد استفاده و نتایج تست می‌پردازیم.

شادروان فلاپی دیسك!

شادروان فلاپی دیسك!

كسی می‌تواند فراموشش كند؟ هر چند می‌گویند دیگر باید برایش فاتحه خواند، اما آنهایی كه خیلی وقت است با رایانه سر و كار دارند مگر می‌توانند به این سادگی‌ها خاطرات خوبشان را با او فراموش كنند؟

تا همین 10-12 سال پیش برای خودش برو و بیایی داشت. در بهترین بسته‌بندی‌ها و در رنگ‌های مختلف عرضه می‌شد. هر كسی می‌خواست دستش به كیبورد برود اول باید سر از كار فلاپی دیسك در می‌آورد. هر كسی می‌خواست اطلاعاتی جابه‌جا كند باید دست به دامن همین دیسكت‌ها می‌شد كه حالا همه دارند فراموشش می‌كنند.

الان چه كسی می‌تواند باور كند كه بهترین بازی‌ها و برنامه‌های  آن زمان روی 10 یا 12 دیسكت به فروش می‌رفت؟ آن موقع 44/1 مگابایت حافظه برای خودش حرمت داشت. مثل الان نبود كه یك سی دی تازه به دوران رسیده 700 مگابایت حافظه داشته باشد.

می‌گویند دیسكت هم مانند خیلی از محصولات دیگر در دنیای تكنولوژی خدا بیامرز شده است. مثل  ماشین تحریر، نوارهای كاست، واكمن و....

تولد یك ستاره

هر چند فلاپی دیسك هم مانند بسیاری از اختراعات دیگر محصول تلاش محققان زیادی بوده است، اما بسیاری از مورخین آلن شوگارت را پدر واقعی آن می‌دانند.

اولین نمونه FDD ها (فلاپی دیسك درایو) در سال 1967 در شركت IBM ساخته شد كه می‌توانستند دیسك‌های 8 اینچی را بخوانند. این محصول توسط یك گروه از مهندسان به رهبری آلن شوگارت ساخته شد و در زمان خودش بسیار سر و صدا به پا كرد.

محبوبیت این اختراع به این خاطر بود كه كارت‌های پانچ را از رده خارج و خیلی‌ها را از دردسر آنها راحت كرد. این محصول فوق‌العاده یك دایره پلاستیكی به قطر 8 اینچ بود كه سطحش به وسیله اكسید آهن پوشیده شده بود.

مكانیزم ذخیره اطلاعات روی این دیسك مانند نوار كاست بود و تنها 72 كیلوبایت ظرفیت ذخیره اطلاعات داشت. درایو ساخته شده برای این دیسك هم تنها توانایی خواندن اطلاعات را داشت. آلن شوگارت بعد از ثبت این اختراع و در سال 1969 از IBM خارج شد و با حدود 200 نفر از مهندسان به شركت مموركس رفت. اما او در مموركس هم دوام نیاورد و شركت خودش به نام شوگارت آسوشیتس را تاسیس كرد.

آلن شوگارت در سال 1976 فلاپی دیسك 25/5 اینچی را اختراع و ثبت كرد كه دیگر مشكلات دیسك‌های 8 اینچی را نداشت. این دیسك درون یك پوشش نرم و منعطف پلاستیكی قرار داشت و نام فلاپی(نرم) در حقیقت از آن زمان روی این دیسك‌ها گذاشته شد.

این فلاپی دیسك‌ها 360 كیلوبایت ظرفیت ذخیره اطلاعات داشت و FDD آن روی اولین رایانه شخصی IBM در سال1981 نصب شد. این دیسك‌ها تا چند سال دارای محبوبیت فراوانی بودند.

 

تلاش برای ظرفیت و امنیت بیشتر

هر چند فلاپی دیسك‌های پنج و یك چهارم اینچی محبوب بودند، اما مشكلات زیادی داشتند. مهمترین عیب آنها خرابی بسیار سریع بود. كافی بود كه تا انگشت كاربر با صفحه دیسك كه در قسمتی برای خواندن و ذخیره اطلاعات بدون پوشش بود برخورد كند.

این مسئله باعث می‌شد كه فلاپی دیسك و اطلاعات آن از بین برود. علاوه بر این پوشش پلاستیكی نرم باعث می‌شد كه در اثر تا شدن فلاپی دیسك غیر قابل استفاده شود.

شركت سونی با عرضه دیسك‌های 5/3 اینچی در سال 1981 انقلابی در دنیای فلاپی دیسك بوجود آورد. این فلاپی دیسك‌ها  از آن موقع به خاطر كوچك شدن اندازه‌شان به دیسكت هم معروف شدند.

دیسكت‌های جدید علاوه بر اینكه ظرفیت بیشتری برای ذخیره اطلاعات داشتند از لحاظ امنیتی هم بسیار بهتر بودند. برای پوشش این دیسك‌ها از پلاستیك سخت‌تری استفاده شده بود و اندازه كوچك آنها حمل شان را ساده‌تر می‌كرد.

علاوه بر این برای دیسكت دریچه‌ای طراحی شده بود كه قسمت باز دیسك مغناطیسی را می‌پوشاند و در موقع لازم یعنی بعد از ورود به فلاپی درایو باز می‌شد. اما محبوبیت دیسك‌های قدیمی باعث شد كه تا مدت‌ها كاربران از درایوهای هر دو نوع فلاپی بر روی رایانه‌هایشان استفاده كنند.

اما بالاخره دیسكت‌های جدید در اواخر دهه 80  دیسك‌های 25/5 اینچی را از رده خارج كردند. به زودی دیسكت‌های 5/3 اینچیHD)High Density) با ظرفیت 44/1 مگابایت به بازار عرضه شدند كه دیگر تاكنون پیشرفت قابل ملاحظه‌ای نكردند. از سال 1990 اكثر رایانه‌های شخصی فقط با فلاپی درایو 5/3 اینچی عرضه شد.

عامل مرگ: سكته!

دیسكت‌های 5/3 اینچی هم با تمام پیشرفتی كه داشتند بعد از چند سال پاسخگوی نیاز كاربران و پیشرفت صنعت IT نبودند. حجم اطلاعات رایانه‌های هر روز بیشتر می‌شد و در این بین استفاده از تعدادی زیادی دیسكت، كار واقعاً مشكلی بود.

دیسكت‌ها در مقابل گرد و خاك، تغییرات آب و هوایی و ضربه بسیار حساس بودند. این مسئله باعث می‌شد كه یك برنامه حرفه‌ای كه در یك بسته مثلاً ده تایی دیسكت عرضه می‌شد با خرابی یكی از آنها كاملاً غیر قابل نصب شود.

علاوه بر این حجم فایل‌های صوتی و تصویری هم بسیار زیاد شده بود و استفاده از نرم افزارهای فشرده سازی مانند ZIP،RAR و... هم دیگر جوابگو نبود. شركت یومگا در سال 1994 برای جبران این مشكل دیسك‌هایی با نام ZIP به بازار عرضه كرد كه اولین سری آن 100 مگابایت ظرفیت ذخیره اطلاعات داشتند.

این دیسك‌ها احتیاج به درایوهای جدیدی هم داشتند. قیمت گران دیسك‌های ZIP و درایو آنها باعث شد كه مورد استقبال كاربران خانگی قرار نگیرند.

ورود فراوان CompactDiskها(CD) در سال 2000 به بازار باعث سكته ناقص مرحوم دیسكت شد. این دیسك‌های جدید كه 650 مگابایت ظرفیت ذخیره اطلاعات داشتند تقریباً كمر دیسكت را شكستند.

CDها به سرعت ارزان شدند و همین مسئله باعث شد دیسك‌های ZIP هم هیچ وقت نتوانند خیلی محبوب شوند. اما دیسكت تا چند سال بعد هم هنوز نفس می‌كشید. چون CDها تا چند سالی فقط به عنوان دیسك‌هایی كه «تنها خواندنی» هستند شناخته می‌شدند.

درایو رایت یا نوشتن روی CD ها بسیار گران بودند و این مسئله باعث می‌شد كه كاربران معمولی برای جابجایی اطلاعات هنوز به دیسكت‌ها محتاج باشند. اما با ارزان و فراوان شدن درایوهای رایت CD بالاخره دیسكت به آخر زندگی نزدیك شد.

علاوه بر این فراگیر شدن حافظه‌های فلش در سال 2003 هم برای دیسكت تیر خلاص به شمار می‌رفت. كار با حافظه‌های فلش بسیار ساده بود و نیاز به نرم افزار خاصی برای نوشتن اطلاعات نداشتند. كارشناسان می‌گویند از همان موقع بود كه دیسكت به كما رفت و دیگر كسی خیلی خبری از نشنید تا اینكه خبر مرگش را آوردند.

 

زنده یا مرده؟ مسئله این است

ماه گذشته مسئولان PCWorld  -بزرگترین فروشگاه زنجیره‌ای وسایل رایانه در آمریكا- اعلام كردند كه دیگر در هیچ یك از شعبه‌هایشان فلاپی دیسك و درایو آن به فروش نمی‌رسد.

شركت «دل» چند سالی است كه رایانه‌های شخصی را بدون درایو فلاپی به فروش می‌رساند. خیلی وقت است كه هیچ لپتاپی دیگر با درایو فلاپی عرضه نمی‌شود. همه این‌ها نشان می‌دهد كه این دیسكت‌ها كه در سال 97 بیش از 2 میلیارد عدد از آنها در جهان فروخته شده بود دیگر  نفسی نمی‌كشند.

اما به صورت قطعی در كشور خودمان نمی‌شود از مرگ آنها حرف زد. اما واقعیت در دنیا این است كه دیسكت‌ها دیگر تبدیل به خاطره شده‌اند. هر چند شاید بشود هنوز صفحه‌های گرامافون را پیدا كرد و كلی خاطرات گذشته را با آن مرور كرد اما همه  مرگ آن را قبول دارند.

آلن شوگارت هم آن قدر به خاطر مرگ فرزندش غصه خورد كه همین چند ماه قبل سكته كرد و مرد. دنیای تكنولوژی همین است دیگر. محصولات جدید قبلی‌ها را از دور خارج می‌كنند. همین الان DVD با  ظرفیت‌ تا 9 گیگابایت دارد جا را برای دیگران كم می‌كند.

همین‌ها هم به زودی با رواج دیسك‌های بلوری با ظرفیت تا 50 گیگابایت فراموش می‌شوند. در این توفان تكنولوژی شاید فقط وقت كنیم دلمان برای خاطره‌ها تنگ شود. برای یك داس 2/6. یك دیسكت برای فرمت كردن و یك c:\>Format a:

دیسكت هم خدابیامرز شد. اما دنیای تكنولوژی، فكر می‌كنید به این CDها و DVDهای تازه به دوران رسیده وفا می‌كند؟

انواع كارت‌هاي هوشمند؛

انواع كارت‌هاي هوشمند؛ مشكل‌گشاي شما

مقدمه

تنوع موجود در كارت‌هاي بانكي و حتي غير بانكي كه براي كاربردهايي غير از كارهاي مالي نيز استفاده مي‌شوند و اسامي مختلفي كه در اين ميان وجود دارند، معمولاً موجب سردرگمي بسياري از افراد مي‌شود، حتي شماري از دارندگان اين كارت‌ها نيز قادر به توصيف درست و دقيقي از كارت خود و قابليت‌هاي آن نيستند. در اين مقاله سعي كرده‌ايم شما را با انواع رايج اين كارت‌ها كه به طور گسترده‌اي در سطح جهان و نيز در داخل ايران مورد استفاده هستند، آشنا كنيم.

Credit card (كارت اعتباري)

كارتي پلاستيكي و از نوع كارت‌هاي مغناطيسي و به طور معمول به ابـعاد 98/53 × 6/85 مـيلي‌متر است. مـطابق دايره‌المعارف بريتانيكا (Britanica) استفاده از كارت‌هاي اعتباري اولين بار در دهه 20 در امريكا مطرح شد، زماني‌كه مراكزي مانند شركت‌هاي نفتي و هتل‌هاي زنجيره‌اي نسبت به صدور چنين كارت‌هايي براي مشتريانشان اقدام كردند، اما استفاده از اين كارت‌ها به طور قابل ملاحظه‌اي پس از جنگ جهاني دوم گسترش يافت. اولين كارت اعتباري بين‌المللي كه در موارد مـختلفي قابـل اسـتفاده بود توسط شركت Diners' Club در سال 1950 معرفي شد.

امـروزه كارت‌هـاي اعتـباري رايـج‌ترين ابـزار پـرداخت‌ online هسـتند، ضـمن اينكه اين كارت‌ها مي‌توانند در دستگاه‌هاي خودپـرداز (ATM) بـراي برداشـت پـول تا مـيزان اعـتبار كارت مورد استفاده قرار گيـرند. هـر ماه بـراي دارنده كارت، صورتحسابي ارسال مي‌شـود كه خريدهاي انجام شده توسط كارت و نيز كل بدهي صاحب كارت در آن مشخص است. پس از دريافت صورتحساب، دارنده كارت مـوظف اسـت تا موعد مقـرري، حـداقل مـبلغي را پـرداخت كنـد يا اينـكه ممكن است مجبور باشد صورتحساب را به طور كامل پرداخت كند. Visa و MasterCard هم اكنون به عنوان رايج‌ترين و گـسترده‌ترين شبكه كارت اعتباري دنيا مطرح هستند.

اين دو شركت معظم روي هم بيش از 15 ميليون تراكنش را به طور روزانه دريافت و انجام مي‌دهند. American Express و Discover نيز از ديگر كارت‌هاي اعتباري معروف هستند كه به ويژه در امريكا و كانادا طيف استفاده وسيعي دارند.

 

Debit Card (كارت بدهي)

اين نوع كارت، امكاني براي پرداخت وجه به جاي ارائه پول نقد در بسياري از خريدهاي رايج است. بنابراين در مقايسه با كارت‌هاي اعتباري كه شيوه‌اي براي پرداخت در آينده (Pay Later) هستند، Debit Card ابزار پرداخت در لحظه خريد است و در بسياري از سوپر ماركت‌ها،‌ فروشگاه‌ها و رستوران‌ها مورد پذيرش است.

از اين رو Debit Card شيوه مناسبي براي كنترل و مديريت هزينه‌هاست زيرا فقط مي‌توانيد به اندازه‌اي كه پول در حساب داريد، خرج كنيد و برخـلاف كارت‌هاي اعتبـاري، نـمي‌توانيد پرداخت‌ها را به آخر ماه و يا ماه‌هاي بعد موكول كنيد.

البته در بسياري از كشورها، Debit Card يك كارت چندمنظوره است و به طور مثال، به عنوان كارت ATM براي دريافت پول از دستگاه‌هاي خودپرداز نيز مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

در هر حال، انواع Debit Card مانند كارت‌هاي اعتباري از ابزارهاي رايج پرداخت‌هاي اينترنتي هستند كه استفاده از آنها در سراسر دنيا از جمله ايران رو به گسترش است.

Gift Card (كارت هديه)

اين گونه كارت‌ها مانند كارت‌هاي اعتباري و كارت‌هاي بدهي، نمونه‌اي از كارت‌هاي مغناطيسي هستند.

كارت هديه به صورت بي‌نام و با مبالغ معين از سوي بانك صادر مي‌شود و ايده مناسبي جهت هديه به اقوام و دوستان است.

در حـقيقت به جاي اينكه مـجبور باشيد جـهت خريد هديه براي كسي كه به جـشن تـولدش دعوت شده‌ايد، چـند ساعتي را در خيابان‌ها وقت صرف كنيـد و تـازه پـس از خـريد، نگران اين موضوع باشيد كه آيا وي از آنچه كه خريده‌ايد خوشحال خواهد شد يا نه، مي‌توانيد با مراجعه به بانك و خريد يك كارت هديه و اهداي آن به وي، از اين بابت آسوده خاطر بوده و مطمئن باشيد كه وي نيز از اين هديه بسيار خرسند خواهد بود، چرا كه توسط اين كارت وي مي‌تواند در بسياري از فروشگاه‌ها و مراكز خريد آنچه را كه مايل است، خريداري كند.

در حقيقت مثل اين است كه شما پول نقد به وي هديه داده‌ايد. در ايران نيز مدتي است كه برخي از بانك‌هاي خصوصي نسبت به ارائه و عرضه كارت‌هاي هديه با مبالغ مشخص اقدام كرده‌اند.

 

ATM Card (كارت خود پرداز يا عابر بانك)

ATM Card كه به آن Cash Card نيز گفته مي‌شود از جانب يك بانك يا موسسه مالي صادر مي‌شود و فقط در دستگاه‌هاي خودپرداز قابل استفاده است.

استفاده اصلي اين كارت‌ها براي برداشت و يا به حساب گذاشتن پول، مشاهده وضعيت حساب و تراكنش‌هاي مالي انجام شده (معمولاً 10 تراكنش آخر) شبكه بانكي است.

بـرخلاف كارت‌هـاي Debit، كارت‌هاي خـودپرداز فـقط بـراي تراكنش‌هاي حضـوري قابل استفاده هستـند، نه خـريدهاي از طريق تلفن، فاكس و يا اينترنت كه نياز به احراز هويت از طريق Personal Identification Number) PIN) دارند و اين بدان معناست كه كارت‌هاي خـودپرداز توسط فـروشـندگان كالا و اجناس مختلف، قابل پذيرش و پشتيباني نيستند.

 

Smart Card (كارت هوشمند)

كارت‌هاي هوشمند نسل جديد و پيشرفته‌تري از كارت‌ها هستند كه در مقايسه با كارت‌هاي مغناطيسي، طيف استفاده وسيع‌تري دارند. كارت‌هاي هوشمند از دو ديدگاه قابل بـررسي و طبقه‌بندي هستند، يك ديدگاه بـر اساس ساخـتار كارت هـوشمند است و ديدگاه ديگر بر اساس نوع ارتباط كارت با دستگاه كارت‌خوان.

در ديدگاه اول كارت‌ها به دو گروه تقسيم مي‌شوند:

الف- كارت‌هايي كه داراي ريزپردازنده همراه با حافظه‌اي شبيه به RAM هستند كه به اين‌گونه كارت‌ها Microprocessor Chip Cards و يا Integrated Circuit Cards گفته مي‌شود و در قياس با كارت‌هاي مغناطيسي، داراي حافظه بيشتر و امنيت بالاتري هستند.

از آنجا كه اين كارت‌ها داراي ريزپردازنده هستنـد، قادرند با بهره‌گيري از نرم‌افزارهاي مختلف، داده‌هاي مختلفي را پردازش كنند؛ بنابراين صرفاً براي تعاملات مالي استفاده نمي‌شوند. كارت هوشمند سوخت نمونه‌اي از به كارگيري اين‌گونه كارت‌هاي هوشمند است.

ب- كـارت‌هاي حـافـظه يـا در اصـطلاح Memory Cards كه قادرند تا چـند كيلوبايت داده را در تـراشه حافـظه خود نگهداري كنند و چون فاقد ريزپردازنده هستند، توانايي پـردازش داده‌ها را ندارند؛ از اين رو صرفاً براي يك منظور و كاربرد خاص آن هم در شرايطي كه سيستم مذكور فاقد پيچيدگي و حالات مختلف باشد، استفاده مي‌شوند.

كارت‌هاي اعتباري تلفن كه با قيمت 16هزار ريال از جانب شركت مخابرات فروخته مي‌شوند و داراي 20هزار ريال اعـتبار هستند، نمونه‌اي از اين‌گونه كارت‌ها به شمار مي‌روند.

 

نگاه ديگر

در ديدگاه دوم، كارت‌هاي هوشمند از نظر تماس يا عـدم تماس با دستگاه كارت خوان به دو دسته تقسيم مي‌شوند:

نـوع اول كه به آنـها Contact Smart Cards گفتـه مي‌شـود، داراي يـك مدار يـكپارچه (IC) يـا تـراشـه (Chip) بـا تـوانايي پردازش داده‌ها هستند و ممكن اسـت داراي حافظه و يا فاقد آن باشند و براي مـشاهده يا دريافـت داده‌هايشان بايـد آنها را در دستگاه يا ماشين مربوطه قرار داد تا تماس فيزيكي بين كارت و دسـتگاه يا ماشين كارت خوان مربوطه برقرار باشد. اين كارت‌ها ابـزاري مناسـب براي پرداخـت‌هاي الكتـرونيكي در تـعاملات online هسـتند، كارت‌هاي شـناسايي (ID Card) و كارت‌هاي سلامت (Health Card) نمونه‌هايي از اين كارت‌هاي هـوشمند تماسي هستند.

نوع دوم از اين كارت‌ها كه به آنها Contactless Smart Cards گفته مي‌شود، داراي فناوري جديدتري هستند كه آنها را از تماس فيزيكي بين كارت و دستگاه بي‌نياز مي‌كند.

در حقيقت به جاي صفحه تماس، داراي آنتني هستند كه قادر است در فاصله‌اي مناسب با دستگاه مربوطه ارتباط برقرار كند.

اما اين آنتن برخلاف آنتن راديو و يا آنتن گوشي تلفن همراه، به صورت بخشي زائد و بلند نيست بلكه به صورت يك لايه در داخل خود كارت،‌ قرار گرفته است.

گذرنامـه‌هاي الكترونيـكي (Electronic Passport) كارت‌هاي مـربوط به پرداخت هزينه در برخي پاركينگ‌هاي عـمومي، برخي از كارت‌هاي شناسايي و يا كارت‌هاي ورود و خروج پرسنل، از نوع كارت‌هاي هوشمند بدون تماس هستند.