اساس كار مانيتورهاي LCD :

اساس كار مانيتورهاي LCD :

اساساً سه تكنولوژي كريستال مايع در مانيتورهاي LCD استفاده شده است كه عبارتند از TN+film , IPS ,MVA مهم نيست كه از كدام تكنولوژي استفاده شود همه آنها از يك اساس پيروي مي كنند.

يك يا چند لامپ نئون روشنايي صفحه را تأمين مي كنند براي مدلهاي ارزانتر يك لامپ نئون استفاده شده است اما در مدلهاي گرانتر ممكن است تا چهار لامپ يا حتي بيشتر پيدا كنيد.

تعداد لامپهاي نئون تأثيري در كيفيت تصوير ندارند. در عوض لامپ لامپ دوم به عنوان يك پشتيبان عمل مي كند اگر براي لامپ اول مشكلي پيش بيايد. در واقع عمر مفيد مانيتور افزايش مي يابد از آنجا كه يك لامپ نئون معمولاً 50000 ساعت كار ميكند در حاليكه وسايل  الكترونيكي 100000 تا 150000 ساعت كار مي كنند.

براي اينكه از يكنواختي صفحه تصوير اطمينان حاصل شود نور بوسيله يك سيستم منعكس كننده شدت يكساني پيدا مي كند اگر چه ممكن است در نگاه اول به نظر نرسد ولي عملكرد اين صفحات فوق العاده پيچيده است در حقيقت 2 پانل وجود دارد يكي در هر طرف ساب پيكسلها كه هر كدام با يك فيلتر قرمز سبز آبي پوشش داده شده است در يك مانيتور 15 اينچ تعداد ساب پيكسلها به "1024x768x3=2359296" ميرسد هر سلول RGB بوسيله يك ترانزيستور كه ولتاژ مختص به خودش را دارد كنترل مي شود و اين ولتاژ كه در محدوده بزرگي تغيير مي كند باعث مي شود كه كريستالهاي مايع در هر ساب پيكسل در يك زاويه خاص بچرخند كه اين زاويه تعداد نورهاي عبوري از هر ساب پيكسل را تعيين مي كند ( منظور سه نور قرمز سبز و آبي است ). كه در حقيقت سبب بوجود آمدن تصوير صفحه نمايش مي شود. هدف نهايي كريستالها منحرف كردن نور براي عبور از ميان فيلترهاي پلاريزه است قبل از اينكه ديده شود اگر كريستالها همه در جهت فيلتر قرار گرفته باشند نور از آن عبور مي كنند و برعكس اگر همه آنها عمود بر فيلتر قرار گرفته باشند صفحه نمايش سياه باقي مي ماند.

كريستال مايع:

اصولاً كريستالهاي مايع موادي هستند كه به طور فيزيكي داراي خاصيتهاي جامد و مايع هر دو هستند. يكي از خاصيتهاي جالب آنها توانايي آنها در تغيير موقعيت بسته به ولتاژ اعمالي به آنها است. اجازه دهيد نگاه دقيقتري به آنها بيندازيم. در دنياي علم و تكنولوژي كريستالهاي مايع هميشه جالب توجه بوده اند.

در سال 1888 «Friedrich Reinitzer» يك گياه شناس اتريشي در مورد نقشي كه كلسترول در گياهان بازي مي كرد تحقيق مي كرد. يكي از آزمايشات او در معرض حرارت قرار دادن ماده بود. او كشف كرد كريستالها در دماي 14/5 درجه  تبديل به  سيال و يك حالت ابري مي شدند و در دماي 178/5 درجه يك مايع واقعي بودند. او اكتشافش را با اتو لهمان يك فيزيكدان آلماني كه كشف كرده بود مايعات خواص مشابه كريستال دارند در ميان گذاشت. به خصوص راجع به رفتار آن زمانيكه به آن نور تابانده مي شد بنابراين نام آن بوسيله اتولهمان به اين صورت نام گذاري شد: كريستال مايع.

شكل بالا: يك ملكول با خواص كريستال مايع است به نام متوكسي بنزيليدن بوتيلانالين

نماي نزديك يك كريستال مايع

طراحان برتر؛ ميراث جاودانه اپل

 

‌منبع: بيزنس ويك‌

البته با نگاه به گذشته عبرت‌آموز اين شركت، شاهد دو محصول شكست خورده نيز هستيم: Lisa، اولين كامپيوتر اپل با يك رابط كاربر‌پسند ساده، با قيمتي ده‌هزاردلاري و Newton، اولين كامپيوترهاي دستي قابل حمل كه رونق بازارش سال 1993 و كسادي‌ آن سال 1999 بود.

وقتي اپل در تب و تاب اين رونق‌ها و كسادي‌ها بود، بر آن شد با ايجاد يك سري ابداعات جديد، ناكامي‌هاي خود را پشت سر گذارد. بزرگ‌ترين ابداع اپل، با معيارهايي همچون مقدار فروش محصول يا امتيازات طراحي، سنجيده نمي‌شود. بزرگ‌ترين ابداع آن، فرهنگ نوآوري و موجوديت اين شركت به‌عنوان يك ماشين تربيت طراح و مهندس است كه بيشترين بهره‌وري را به دست خواهند داد؛ چرا كه همسو با رشد استعداد در اپل، فرهنگ مربوط به آن نيز رشد مي‌كند.

تغيير چهره مداوم‌
خط مشي اپل دقيقاً چيست؟ مي‌توانيد اين خط مشي را در هر دو حالت كسادي و رونق بازار اين شركت ببينيد. ليزا و نيوتن را در نظر بگيريد. در ابتدا هر دوي آن‌ها  پروژه‌هاي بسيار جاه‌طلبانه‌اي بودند. ليزا، امكاناتي مانند ماوس و رابط گرافيكي كاربر را بر پايه نوعي دسكتاپ با هم درآميخته بود كه تا آن‌زمان تنها در محيط‌هاي تحقيقاتي كاربرد داشت. نيوتن هم با آن اندازه كوچك و نرم‌افزارشناساييِ دستخط،‌ هنوز هم به زعم بسياري، بهترين گزينه به عنوان يك كامپيوتر همراه ديجيتال قلمداد مي‌شود.

جان اسكالي، مدير اجرايي اپل مي‌گويد: <اپل، داراي ديد وسيع‌تري است. درواقع نيوتن، دفاعيه‌اي از فناوري عصر ديجيتال است. توليد يك وسيله همراه ديجيتال يا وسايل همراه ديگري مانند ليزا و ...، نقطه پايان كار اپل نيست. اپل مي‌خواهد با اين‌كار، چهره جديدي از كامپيوتر را در اذهان ترسيم نمايد.>

اَندي هِرزفِلد، از اعضاي اصلي تيم مكينتاش مي‌گويد: <كمال‌گرايي، بخش اعظم رسالت اپل است. ارزش‌هاي هنري براي شركت حائز اهميت بيشتري است تا نيل به اهداف صرفاً تجاري.>

نقش‌هاي خودخواهانه هنري‌
جوري بل، طراحي كه در روند توليد نوت‌بوك‌هاي پاوربوك نقشي مستمر داشته‌است، مي‌گويد: <محصولات اپل در ابتدا با يك ذهنيت آغاز مي‌شود و سپس ابزار ايجاد و انجام‌دادن آن برآورد مي‌گردد. در نتيجه وقتي چالش بر سر اين ذهنيت به نقطه كور مي‌رسد، تازه در آن زمان، طراحي كار شكل مي‌گيرد. پس از آن، كار توسط استيو جابز تأييد مي‌گردد. تنها بعد از اين مراحل است كه مذاكرات بر سر اين‌كه قوانين فيزيكي عملاً اجازه به بار نشستن اين ذهنيت را مي‌دهد يا نه، آغاز مي‌شود.>

طراحان خبره بر اين عقيده‌اند كه اپل اهل ريسك است. تيم‌‌هاي كاري و محصولات رقابتي شركت، انعطاف كمي نسبت به طرح و پروژه بزرگ بعدي از خود نشان مي‌دهند. اما در مقابل، رابرت برونر، طراح بخش پنتاگرام كه از سال 1989 تا 1996 در اپل مشغول به كار بوده، معتقد است: <ريسك جايز نيست. همه تصميمات بايد موبه‌مو اجرا شوند.> ولي اين اواخر هم، كساني مانند جابز، جان كوچ يا جين لويس گاسي كه رهبري بخش تحقيق و توسعه شركت را از سال 1981 تا 1990 برعهده داشته‌اند، تصميمات نهايي شركت اپل را براساس علايق شخصي‌خود اتخاذ مي‌كنند.

شايد تجارب كوچك، راهنماي اغلب تيم‌هاي كاري باشد، اما اين موضوع معناي مديريتي نمي‌دهد. لاري تسلر، مسئِول بخش رابط كاربر كه از سال 1980 تا 1997در اپل مشغول به كار بوده‌است، مي‌گويد: <من چيزهاي زيادي درباره اين‌كه چه مقدار اختيارات به كاركنان داده شود، ياد گرفته‌ام. محدودكردن مسئوليت‌ها تا حدممكن، و به حال خود گذاردن كاركنان، از جمله آن‌ها  بود. شما طرحي را به جابز نشان مي‌دهيد و او شايد نگاهي به يك قسمت از آن بيندازد و فقط از آن ايراد كلي بگيرد، اما وارد جزئيات آن نمي‌شود.>

از حريفان تا خودي‌ها
فرهنگ، تأثيري دائمي بر روند اصلاحات مي‌گذارد، اما هرگز قادر نيست راه حل ارائه كند. رابرت برونر مي‌گويد: <آقاي گاسي همواره در لفافه سخن مي‌گويد و تو بايد وانمود كني كه حرفش را فهميده‌اي و تمام تلاشت در جهت بهبود محصول باشد.>
طراحان و برنامه‌نويساني كه در روند اين فرهنگ ترقي كرده‌اند، هيجان ناشي از آن را به توليدات تازه شركت و تمامي مردمي كه از طريق اين توليدات، با شركت در ارتباطند، منتقل نموده‌اند. انعطاف‌پذيري اين طراحان در جاي جاي شركت ديده مي‌شود. اين گسترش، صرفاً مختص بخش توليدات رقابتي نيست، بلكه حتي تا موزه هنر مدرن نيز پيش رفته است.

در تصاويري كه در صفحات بعد خواهيد ديد، نمايي از خلا‌قيت طراحان و مهندسان شركت به همراه كارهايي كه انجام داده‌اند، از مدل جديد كامپيوترهاي دستي (handheld) گرفته تا طراحي مجدد مرورگر اينترنت و امكانات گرافيكي و تصويري براي نسل بعدي سيستم عامل ويندوز، ديده مي‌شود.

عکس بر و بچ 3

اینم عکس بر و بچ قبل از امتحان مدار الکتریکی همراه با آقای حبیب الهی در منزل یکی از دوستان

 

در ضمن اونیم که پشت سر آقای منصوریه آقای علی کریمی (۸۵) هستش که تو این عکس دقیق پیداش نیست.

اینم لینک مستقیم عکس:

http://i15.tinypic.com/5x80v0y.jpg

 ارسال توسط علیرضا زمانی

www.rodarro.mihanblog.com

ديسک‌هاي سخت يک ترابايتي!

در حالي که کاربران تازه به ديسک‌هاي سخت چندصد گيگابايتي (صدها ميليارد بايتي) عادت کرده اند، ديسک سخت يک ترابايتي (يک تريليون بايتي) هم بتازگي به بازار عرضه شده است.

براين اساس، از اين پس شما مي‌توانيد روي رايانه شخصي خود هاردديسکي يک ترابايتي نصب کنيد. شرکت "دل" در رايانه ساخت شرکت وابسته خود که براي انجام بازي رايانه اي Area 51 در نظر گرفته شده است، هاردديسک يک ترابايتي ساخت هيتاچي را نصب کرده و قيمت اوليه اين ديسک سخت 500 دلار اعلام شده است.

چاپ يک فايل نوشتاري يک ترابايتي معادل 100 ميليون بسته کاغذ 500 برگي خواهد بود که براي تهيه اين مقدار کاغذ 50 هزار درخت مصرف شده است. اين حافظه مي تواند 16 روز تصاوير ويدئويي با کيفيت دي وي دي يا يک ميليون تصوير يا حدود 2 سال پخش مداوم موسيقي را در خود جاي دهد.

اگرچه احتمالا هيچ گاه ترانه يا فايل صوتي نخواهيم داشت که 2 سال طول بکشد؛ اما با توجه به استقبال مردم از فناوري ديجيتالي در عرصه رسانه ممکن است در آينده اي نه چندان دور با استقبال گسترده از اين تحول عظيم در ذخيره سازي اطلاعات مواجه شويم.

چنانچه پيش از اين گذر از حافظه‌هاي مگابايتي به گيگابايتي را شاهد بوديم، در حال حاضر نيز در مرحله گذر از حافظه‌هاي گيگابايتي به ترابايتي هستيم و در واقع دستيابي به حافظه‌هاي يک ترابايتي اندکي بيش از آنچه انتظار مي رفت، به طول انجاميد.

فناوري ذخيره اطلاعات در سطح ديسک‌هاي سخت نيازمند ايجاد تحول در تراکم منطقه‌اي يا تراکم اطلاعات ثبت شده در سطح هاردديسک هاست. به همين دليل روش جديدي براي ذخيره اطلاعات مطرح شد. در روش ذخيره مغناطيسي عمودي به جاي اين که هر بيت اطلاعات به صورت يک نقطه مغناطيسي خطي روي ديسک ذخيره شود، به صورت يک نقطه عمودي ثبت مي شود. در شرايط کنوني، حجم اطلاعات ذخيره شده روي هاردديسک ها سالانه 35 تا 40 درصد افزايش مي يابد و فناوري‌هاي استفاده شده براي ايجاد حافظه يک ترابايتي تا 5 ترابايت قابل توسعه است.

براي گذر از مرز 5 ترابايتي مي بايد تحقيقات بيشتري انجام شود؛ اما پيش بيني مي شود رسيدن به ظرفيت 50 ترابايتي در ديسک‌هاي سخت هيچ محدوديت فيزيکي وجود نخواهد داشت. در اين ظرفيت، ديسک‌هاي سخت توان ذخيره يک قرن پخش موسيقي بي وقفه و مداوم را خواهند داشت.