عکس بر و بچ

اینم عکس بروبچ سخت افزاری(البته تعدادیشون)

جای خیلی از بچه ها توی این عکس خالیه

از جمله خود من که پشت دوربین تشریف دارم.

در ضمن اگه فایل اصلی را خواستید روی لینک زیر کلیک کنید

http://i18.tinypic.com/52kwjk9.jpg

عکس از علیرضا.زمانی

(http://www.rodarro.mihanblog.com/)

آشنايي با فن آوري صفحه نمايشگر LCD

اگر از کاربران رايانه باشيد، احتمالا اسم هايي از قبيل مانيتور فلت و LCD ها را شنيده ايد. لغت هايي که امروزه به قدري باب شده اند که حتي کودکان 5،6 ساله هم که گاهي آنها را به زبان مي آورند.

احتمالا هر روزه از وسايل متفاوتي استفاده مي کنيم که شامل LCDها هستند. رايانه هاي لپ تاپ ، برخي مانتيورها، ساعتهاي ديجيتالي، اجاقهاي مايکروويو، دستگاه پخش سي دي و دستگاه هاي الکترونيکي فراوان ديگر شامل LCD ها هستند. براي تشخيص LCD بودن يک صفحه کافي است براي چند ثانيه انگشت خود را روي آن صفحه قرار دهيد و حرکت امواج را در ناحيه اطراف دستتان مشاهده کنيد. البته اين کار به هيچ عنوان توصيه نمي شود چرا که در درازمدت به مانيتور شما آسيب مي رساند.

ساختار LCD يا LIQUID CRYSTAL DISPLAY

LCD به دليل مزيت هايي از قبيل نازک بودن ، وضوح بيشتر و مصرف برق کمتر، متداول شده اند. LCD ها يا کريستال هاي مايع اولين بار در سال 1988 از سوي يک گياه شناس اتريشي به نام فردريک رينيتز کشف شد. او در مورد نقشي كه كلسترول در گياهان بازي مي كرد تحقيق مي كرد. يكي از آزمايشات او در معرض حرارت قرار دادن ماده بود. رينيتز كشف كرد كريستالها در دماي 14/5 درجه تبديل به سيال و يك حالت ابري مي شدند و در دماي 178/5 درجه يك مايع واقعي بودند. او اكتشافش را با اتو لهمان يك فيزيكدان آلماني كه كشف كرده بود مايعات خواص مشابه كريستال دارند در ميان گذاشت. به خصوص راجع به رفتار آن زمانيكه به آن نور تابانده مي شد بنابراين نام آن بوسيله اتولهمان به اين صورت نام گذاري شد: كريستال مايع. از ساخت آزمايشي اولين LCDدر سال 1986 ، مدت 18 سال مي گذرد. از آن هنگام سازندگان LCDها آن را به لحاظ تکنولوژيکي توسعه دادند و LCDها را از لحاظ تکنيکي به سطح بالايي رساندند و روند رو به رشد فناوري ساخت اين وسيله همچنان رو به فزوني است .

ماده سه حالت جامد، مايع و گاز دارد که به تازگي هم دو حالت ديگر به آن اضافه شده است. جامدات شکل خاصي دارند، يعني مولکول هاي آنها موقعيت خاصي نسبت به يکديگر داشته و نمي توانند آزادانه به هر سو حرکت کنند. ولي مولکول هاي مايعات چنين قيدي نسبت به هم ندارندو در کل حجم آن در حرکت اند. کريستال‌هاي مايع موادي هستند که ظاهر مايع دارند، اما مولکول‌هاي آنها آرايش خاصي نسبت به يکديگر دارند، درست مانند جامدات. به همين دليل کريستال مايع خصوصياتي شبيه به مايع و جامد داشته و به همين دليل با چنين اسم متناقضي خوانده مي شوند. اين مواد به شدت به دما حساس اند و اندکي حرارت لازم است تا آنها را به مايع واقعي درآورد و يا اندکي سرما تا به معمولي تبديل شود. به همين دليل است که LCD ها در مقابل تغييرات دما عکس العمل نشان داده و به عنوان دماسنج طبي استفاده مي شوند. جالب اين است که به دليل همين حساسيت نمي توان از کامپيوترهاي کيفي يا نظاير آن در هواي بسيار سرد و يا مثلاً در آفتاب داغ ساحل دريا استفاده کرد. در اين وضعيت معمولاً LCD ها عکس العمل هاي عجيب و غريبي از خود نشان مي دهند .

کريستال هاي مايع بسته به چگونگي تحريک و نحوه آرايش مولکول ها به گروه هاي مختلفي تقسيم مي شوند. اين نوع کريستال ها نسبت به تغيير دما و در بعضي موارد فشار واکنش نشان مي دهند و جهت گيري مولکول‌ها در آنها از الگوي خاصي پيروي مي کند که اغلب يک منشا خارجي جهت دهنده دارد. از شواهد برمي آيد که کريستال هاي مايع به حالت مايع نزديک تر هستند تا جامد.

ويژگي هاي مورد استفاده در LCD

انواع مختلفي از مواد شناخته شده اند که در دماي معمولي چنين خصوصياتي دارند. اما دسته اي از آنها هستند که به جريان الکتريسيته هم حساس هستند و مولکول‌هاي آن متناسب با جريان برق ورودي مي چرخند و تغيير زاويه مي دهند . اين خصوصيت عجيب اثر جالبي هم دارد. وقتي نور از درون يک کريستال مايع اين چنين عبور کند، پلاريزاسيون يا قطبش آن هم جهت با مولکول‌هاي کريستال مي شود . از همين خاصيت براي LCD ها استفاده شد. با اين توضيح که چون کريستال‌هاي مايع شفاف و هادي الکتريسيته هستند ، به راحتي مي توان آنها را در جريان الکتريسيته قرار داد و نور را از آن عبور داد. براي اين کار به جز کريستال مايع به 2 تکه از اين شيشه پلارويد يا قطبشگر هم نياز است. احتمالاً اين شيشه ها را ديده ايد. اگر دو تکه از اين شيشه ها را روي هم قرار دهيد. نور به راحتي از آن عبور مي کند . اما وقتي يکي از آنها را 90 درجه نسبت به ديگري بچرخانيد ، ديگر نور رد نمي شود . اين اتفاق به اين دليل روي مي دهد که هر شيشه نور را فقط در جهت خاص محور خود عبور مي دهد. اگر دو شيشه هم محور باشند نور به راحتي عبور مي کند اما اگر محورها با هم زاويه 90 درجه داشته باشند نور رد نخواهد شد .

روش ساخت LCD

براي ساخت LCD دو شيشه پلارويد را با ?? درجه اختلاف نسبت به يکديگر قرار مي دهند و يک کريستال مايع بين آنها مي گذارند . وقتي کريستال به جريان برق وصل نباشد؛ نور از قطبشگر اول مي گذرد و وارد کريستال مايع مي شود جهتش 90 درجه تغيير کرده و به همين دليل از قطبشگر دوم هم عبور کرده و به چشم مي رسد. اما وقتي که جريان به کريستال وصل باشد ،نور ديگر چرخشي نخواهد داشت و نمي تواند از کريستال دوم عبور کند . ساختن يک LCD همان طور که در بالا توضيح داده شد، بسيار ساده تر از آن است که به نظر مي آيد . فقط به يک ساندويچ شيشه و کريستال نياز داريم. اما همين ساندويچ ساده ?? سال پس از کشف کريستالهاي مايع ساخته شد. کريستال مايع را يک گياه شناس اتريشي در سال 1888 براي اولين بار در حين ذوب جامدي از مشتقات آلي کشف کرد . اما اولين LCD را يک کارخانه آمريکايي در سال 1968 ساخت . تکنولوژي ساخت LCD هر روز متکامل تر شده و جاي بيشتري در صنايع امروز به خود اختصاص مي دهد . البته هنوز هم تحقيقات براي ساخت نمونه هاي بهتر و کاراتر اين وسيله ادامه دارد.

علیرضا.ز (http://www.rodarro.mihanblog.com/)